ในสถานที่ก่อสร้าง หน้าแปลนสามารถพบเห็นได้ทุกที่ อย่างไรก็ตาม การใช้งานหน้าแปลนแต่ละแบบก็แตกต่างกันออกไป
วันนี้จะมาบอกว่า Flat Weld Flange คืออะไร และใช้งานอย่างไร
เนื่องจากวิธีการเชื่อมที่แตกต่างกัน ชื่อของหน้าแปลนจึงเกือบจะแตกต่างกัน วันนี้เราจะมาพูดถึงการใช้การเชื่อมแบบเชื่อมร่อง ซึ่งเป็นอุปกรณ์เชื่อมหน้าแปลนที่เรียกว่าหน้าแปลนเชื่อมแบบแบน ในอุตสาหกรรม หน้าแปลนเชื่อมแบบแบนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ราชาแห่งการประหยัดวัสดุ" เนื่องจากมีโครงสร้างที่เรียบง่ายและประหยัดวัสดุเมื่อเทียบกับหน้าแปลนเชื่อมแบบคอเชื่อมแบบบั้นท้าย ข้อเสียคือการปิดผนึกไม่ดีนัก และจะดีกว่าหากเชื่อมหน้าแปลนด้วยคอเชื่อม
พื้นผิวปิดผนึกของหน้าแปลนเชื่อมแบบแบนแบ่งออกเป็นพื้นผิวเว้าและพื้นผิวนูน โดยปกติเราจะวางปะเก็นบนพื้นผิวเว้า แหวนรองที่ใช้ได้ ได้แก่ ปะเก็นแบนที่ไม่ใช่โลหะทุกชนิด ปะเก็นหุ้ม ปะเก็นโลหะ และปะเก็นเกลียว แหวนด้านในหลากหลายรุ่น แผ่นโลหะคลื่น แผ่นโลหะแบน และแผ่นโลหะฟัน
สิ่งที่ต้องระวัง? ไม่สามารถรักษาแรงดันในการปิดผนึกที่จำเป็นระหว่างหน้าแปลนที่เชื่อมเรียบได้ ดังนั้น จึงเพียงพอที่จะตรวจสอบและเปลี่ยนวัสดุปะเก็นเป็นระยะๆ หรือใช้หน้าแปลนแบบมีร่องร่วมกับหน้าแปลนเว้าและนูนที่มีจุดหยุดสองจุด (เช่น ซีลแรงดันสูง ปะเก็นโลหะแบน)
แน่นอนว่าที่นี่ยังเน้นย้ำว่าจำเป็นต้องมีการจัดหาและมีการหารือถึงลักษณะของหน้าแปลนต่างๆ ด้วย: ข้อต่อเชื่อมแบบแบนมีพื้นผิวโค้งนูน มีการทำร่องบนพื้นผิวโค้งนูน จากนั้นจึงเชื่อมท่อจากด้านใน ซ็อกเก็ตถูกเชื่อมโดยไม่มีพื้นผิวโค้งนูน โดยทำร่องโดยตรงในตัวหน้าแปลน เช่น รูบนหน้าแปลน จากนั้นจึงเปิดร่อง
แน่นอนว่ามีการกล่าวโดยย่อที่นี่ว่าการเชื่อมแบบแบนของหน้าแปลนนั้นใช้เป็นหลักสำหรับหน้าแปลนเชื่อมแบบแบน การเชื่อมแบบชนนั้นใช้เป็นหลักสำหรับหน้าแปลนเชื่อมแบบชน ความแตกต่างระหว่างหน้าแปลนเชื่อมแบบแบนและหน้าแปลนเชื่อมแบบชนนั้น พื้นผิวปิดผนึกของหน้าแปลนเชื่อมแบบแบนสามารถทำได้เป็นสามประเภท: เรียบ เว้านูน และร่องลิ้น และหน้าแปลนเชื่อมแบบชนนั้นใช้พื้นผิวปิดผนึกเว้านูน มุมเชื่อมคือ 90 องศาเมื่อเชื่อมด้วยหัวฉีด ซึ่งเรียกว่าการเชื่อมแบบแบน